എന് മനമോരുള്ക്കടലായ് തേങ്ങുമ്പോള്
പ്രിയേ നിന്നിലെ കൊതിയുമായ് എന് കരള് പിടഞ്ഞു
എന്നിലെ നിന് ഓര്മയായ് എന് മിഴി നിറഞ്ഞു
എന്നിലെ നിന് കൊതിയുമായെന് കരള് പിടഞ്ഞു
എവിടെയോ മാഞ്ഞുപോയ് എന് സ്വാന്തനം
എവിടെയോ എന് വാക്കുകള് വാടി വീണ പുഷ്പ്പമായ്
തീര്ന്നതിന് പ്രിയേ നീ അറിയുമോ വിങ്ങുമെന് ഗദ്ഗതം
വെറും പാഴ്മുളം തണ്ടിലെ നൊമ്പരങ്ങള് ......
2010 ജൂലൈ 15, വ്യാഴാഴ്ച
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റുകള് (Atom)
